เด็กหญิงเคราะห์ร้ายวัย 14 ปี ถูกนายจ้างเจ้าของโรงงานทำเฟอร์นิเจอร์ทารุณกรรม กักขังให้ทำงานเยี่ยงทาสมานานร่วมปี แถมใช้เก้าอี้เหล็กทุบตีร่างกายและศีรษะยุบเป็นแผลฉกรรจ์ พ่อแม่แทบช็อกรุดเข้าแจ้งความ เตรียมร้องมูลนิธิปวีณาฯ ช่วยเหลือเอาผิดถึงที่สุด
เหตุสลดนายจ้างทารุณเด็กรายนี้ เปิดเผยเมื่อเวลา 08.30 น. วันที่ 26 ธันวาคม โดยนางสังวาลย์ โชคดี และนายหนูคิด พันมะวงศ์ อยู่บ้านเลขที่ 161 หมู่ 8 บ้านเมืองดู่ ต.เมืองฝาง อ.เมือง จ.บุรีรัมย์ ได้นำ ด.ญ.วิไลพร พันมะวงศ์ ลูกสาววัย 14 ปี ซึ่งอยู่ในอาการบอบซ้ำอิดโรย มีบาดแผลจากการถูกทำร้ายเต็มตัว เข้าแจ้งความกับ พ.ต.ต.สำราญ แสงรัมย์ พงส.สบ.2 สภ.ต.หนองสองห้อง อ.เมือง จ.บุรีรัมย์ ให้เอาผิดกับนางวิภาพร ทรงมีทรัพย์ นายจ้างเจ้าของโรงงานทำเฟอร์นิเจอร์ "ซินหลีจั๊วเฟอร์นิเจอร์" ที่ได้ทุบตีทำร้ายลูกสาวจนมีบาดแผลตามใบหน้า แขนขาและศีรษะแตกเป็นแผลฉกรรจ์ แถมใช้ทำงานเยี่ยงทาส พร้อมยังได้กักขังไม่ให้ออกนอกบริเวณบ้านมาตลอดระยะเวลาร่วมปี
จากการสอบสวน นางสังวาลย์ แม่เด็กเคราะห์ร้ายเล่าว่า เมื่อเดือนธันวาคม 2546 นางละเอียด เยี่ยมรัมย์ นายหน้าจัดหางานซึ่งเป็นคนในหมู่บ้าน ได้มาบอกกับครอบครัวว่าจะพา ด.ญ.วิไลพร ไปทำงานบ้านที่กรุงเทพมหานคร โดยจะได้ค่าจ้างเดือนละ 2,000 บาท โดยทางครอบครัวได้ตกลงให้นางละเอียดได้นำ ด.ญ.วิไลพร ไปทำงานที่บ้านนางวิภาพร ทรงมีทรัพย์ เจ้าของโรงงานทำเฟอร์นิเจอร์ชื่อ "ซินหลีจั๊วเฟอร์นิเจอร์" เลขที่ 243 ซอยบุรีรมย์ 5 แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เป็นเวลาร่วมปี หลังจากนั้นครอบครัวไม่ได้รับการติดต่อจากลูกสาว มีเพียงนายจ้างส่งเงินกลับมาให้ครอบครัวเดือนละ 2,000 บาท เพียง 3 เดือนเท่านั้น
จนเมื่อเย็นวันที่ 25 ธันวาคม นางละเอียด นายหน้าผู้นำเด็กไปทำงาน ได้มาบอกนางสังวาลย์ แม่เด็กที่บ้านให้ไปรับลูกสาวในเวลา 18.00 น. ที่สถานีรถไฟบุรีรัมย์ แต่เมื่อพบลูกสาวถึงกับช็อก แทบจำลูกสาวตนเองไม่ได้ เพราะลูกสาวอยู่ในสภาพซูบผอม มีบาดแผลที่เกิดจากการถูกทำร้ายบริเวณใบหน้า ร่างกายและศีรษะแตกเป็นแผลฉกรรจ์ แทบเดินกลับบ้านไม่ได้ จึงได้นำ ด.ญ.วิไลพรเข้าแจ้งความกับตำรวจ สภ.ต.หนองสองห้อง อ.เมือง จ.บุรีรัมย์ และเร่งนำส่งโรงพยาบาล หลังแพทย์ตรวจร่างกายพบว่าบริเวณแผ่นหลังเป็นแผลเน่า มือมีสภาพเปื่อย อาการบอบช้ำอยู่ในขั้นโคม่า ต้องรีบนำตัวเข้าห้องฉุกเฉินอย่างเร่งด่วน
ทั้งนี้ ด.ญ.วิไลพร ให้การว่าได้ถูกนางวิภาพร ซึ่งเป็นนายจ้างบังคับให้ทำงานบ้านทุกอย่างตลอดทั้งวัน ถ้าไม่พอใจจะตบตีและใช้เก้าอี้เหล็กทุบตามร่างกาย แขนขา และศีรษะอย่างเหี้ยมโหด หากทำงานช้าก็จะถูกไม้หรือเก้าอี้เหล็กทุบตีตามตัวศีรษะ แขนขา จนบางครั้งเดินไม่ได้ต้องนอนซมอยู่หลายวันโดยที่ไม่พาไปรักษา เพียงแต่ซื้อยาหมอตี๋มาให้กิน แผลที่เกิดจากการถูกทำร้ายก็เน่าเปื่อยทั้งตัว แต่ก็ยังบังคับให้ทำงานถ้าไม่ทำก็ต้องถูกทุบตีอีก จะเป็นอย่างนี้มาตลอดเวลาร่วมปี มิหนำซ้ำยังถูกกักขังไม่ให้ออกจากบริเวณบ้าน ไม่สามารถที่จะติดต่อทางบ้านได้เลย
ด.ญ.วิไลพร เล่าทั้งน้ำตาว่า ล่าสุดได้ถูกนางวิภาพรใช้เก้าอี้เหล็กทุบตีที่ศีรษะจนแตกเลือดไหลท่วมตัวหมดสติ พอรู้สึกตัวได้ถูกนำส่งขึ้นรถไฟ ซึ่งนางวิภาพรได้ฝากกับเจ้าหน้าที่รถไฟให้ดูแล ทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้เส้นทางเพราะไม่เคยออกจากบ้านมาก่อน ขณะนั่งรถไฟจนมาถึงบ้านเกิดที่บุรีรัมย์ เจ็บปวดที่ศีรษะจนไม่สามารถที่จะขยับตัวได้
นางสังวาลย์ กล่าวทั้งน้ำตาด้วยความสงสารลูกว่า มีลูกทั้งหมด 6 คน ด.ญ.วิไลพร เป็นลูกสาวคนโตเรียนจบชั้น ป.6 เมื่อปีที่แล้ว ครอบครัวมีฐานะยากจนจึงไม่ได้ส่งเรียนต่อ จนนางละเอียดได้มาบอกว่าจะพาไปทำงานจนเกิดเหตุดังกล่าวขึ้น ซึ่งขณะนี้ตนพร้อมนายหนูคิด พ่อของเด็กและญาติจะพา ด.ญ.วิไลพร ไปร้องขอความช่วยเหลือที่มูลนิธิปวีณา หงสกุล เพื่อเด็กและสตรี เพื่อให้ช่วยเหลือและขอความเป็นธรรมให้ดำเนินคดีกับนางวิภาพร นายจ้างใจโหดจนถึงที่สุด
อย่างไรก็ตาม เบื้องต้น "ศูนย์พึ่งได้" ของโรงพยาบาลบุรีรัมย์ได้ให้ความช่วยเหลือด้านการรักษาพยาบาล และประสานขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานที่รับผิดชอบในจังหวัด ส่วนเจ้าหน้าที่ตำรวจหลังรับแจ้งได้ลงบันทึกประจำวันไว้เป็นหลักฐาน พร้อมจะประสานไปยัง สน.สำราญราษฎร์ ซึ่งเป็นท้องที่เกิดเหตุให้ดำเนินการเข้าไปสืบสวนสอบสวนข้อเท็จจริงกับเหตุสลดที่เกิดขึ้นกับ ด.ญ.วิไลพร แล้ว
สงวนลิขสิทธิ์ ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537