ประวัติ
จอร์จ เบสต์ เกิดเมื่อ 22 พ.ค. 1946 ที่เมืองเบลฟาสต์ ประเทศไอร์แลนด์เหนือ
ประวัติค้าแข้ง
1963-1974 : แมนฯ ยูไนเต็ด 361 นัด 136 ประตู แชมป์สโมสรยุโรป ถ้วยยูโรเปี้ยน
คัพ (ยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ลีก ขณะนี้) 1968, แชมป์ดิวิชั่น 1 (พรีเมียร์ ชิพ
ขณะนี้) ฤดูกาล 1964-1965, 1966-1967, นักฟุตบอลยอดเยี่ยมอังกฤษ 1968, นักฟุตบอล
ยอดเยี่ยมยุโรป 1968, ทีมชาติไอร์แลนด์เหนือ 1964-1977 36 นัด 9 ประตู
1975 : สต็อกปอร์ท เคาน์ตี้, ลอส แองเจลิส แอซเตกส์, คอร์ก เซลติก
1976 : ฟูแล่ม
1978 : ฟอร์ท เลาเดอร์เดล สไตรเกอร์ส
1979 : ฮิเบอร์เนียน
1980 : ซาน โฮเซ่ เอิร์ธเควกส์
1983-1984 : บอร์นมัธ
ชีวิต "ปีกพ่อมด"
เริ่มต้นชีวิตค้าแข้งด้วยการนั่งรถไฟจากไอร์แลนด์เหนือ บ้านเกิด มาทดสอบฝีเท้าเป็น
นักเตะเยาวชนแมนฯ ยูไนเต็ด ในปี 1961 และลงเตะให้กับแมนฯ ยูไนเต็ด ชุดใหญ่
หนแรก ในตำแหน่งปีก เกมพบ ฟูแล่ม ด้วยอายุ 17 ปี ในเดือนกันยายน 1963 และติดทีมชาติ ไอร์แลนด์เหนือ
หนแรก ในกับพบกับ เวลส์ ทั้งที่ลงเล่นให้แมนฯ ยูไนเต็ด 15 เกม เท่านั้น
เป็นหนึ่งในนักเตะ แมนฯ ยูไนเต็ด ชุดแชมป์ดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 1964-1965 และมาได้แชมป์ดิวิชั่น 1 กับแมนฯ ยูไนเต็ด ครั้งที่ 2 ในฤดูกาล 1965-1967 และในปี 1968 เป็นหนึ่ง ในผู้ยิงประตูให้แมนฯ ยูไนเต็ด ชนะ เบนฟิกา แห่งโปรตุเกส ชนะเลิศสโมสรยุโรป ถ้วยยูโรเปี้ยน คัพ 1968 และในปีเดียวกัน ก็ได้โหวตให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมอังกฤษ และนักฟุตบอลยอดเยี่ยมยุโรป
เบสต์ สร้างสถิติยิงประตูในนัดเดียวมากที่สุดถึง 6 ประตู ในเกมชนะ นอร์ทแธมป์ตัน ทาวน์ 8-2 จากเกมชิงถ้วยเอฟเอ คัพ รอบ 5 และในปี 1972 ตัดสินใจแขวนสตั๊ดด้วยวัย 26 ปี ทว่าตัดสินใจ กลับมาค้าแข้งใหม่ในปี 1973 แต่ด้วยภาพลักษณ์เพลย์บอย ทำให้แมนฯ ยูไนเต็ด ต้องประกาศขายในปี 1974
ตั้งแต่ปี 1975-1980 แต่งงานกับนางแบบสาว แองเจลา แมคโดนัลด์ เจมส์ ภรรยาคนแรก และค้าแข้งกับทีมเล็กๆ มากมาย ทั้งในลีกอังกฤษ สกอตแลนด์ และอเมริกา โดย ซาน โฮเซ่ เอิร์ธเควกส์ ในเมเจอร์ลีก คือสโมสรสุดท้ายก่อนแขวนสตั๊ด รอบ 2 ด้วยพิษแอลกอฮอล์เรื้อรัง แต่สามารถกลับมาค้าแข้งเป็นคำรบ 3 ในปี 1983 กับ บอร์นมัธ ในอังกฤษ แต่ลงสนามได้เพียง 5 นัด ก็ต้องจบชีวิตนักฟุตบอลอาชีพ ด้วยวัย 37 ปี
1984 ถูกศาลตัดสินจำคุก 12 สัปดาห์ ข้อหาเมาแล้วขับ รวมถึงทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจ และถูก แองเจลา ฟ้องหย่า แม้จะมีลูกชาย 1 คน ด้วยกัน ชื่อ คาลัม ทว่ามาแต่งงานหน 2 กับ อเลกซ์ เพอร์ซี ในปี 1995 และได้รับเลือกเข้าสู่ "ฮอล ออฟ เฟรม" หอเกียรติยศ ของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ หรือ ฟีฟ่าในปี 2004 ต่อมาต้องแยกทางกับ อเลกซ์ เนื่องจากอดีตแอร์โฮสเตส ไม่พอใจที่ เบสต์ กลับไปดื่มจัดและมีคดีความมากมาย อาทิ เมาสุราอาละวาด เมาแล้วขับ ก่อนจะเข้าโรงพยาบาล ในเดือนตุลาคม 2005 และจบชีวิตในวันศุกร์ที่ 25 พฤศจิกายน 2005 ด้วยวัย 59 ปี จากโรคไต และปอดติดเชื้อ