มองผ่านเลนส์คม-คิดถึงสองวัย
เจอซีดี สองวัย ในงานอินดี้บุ๊ก หนังสือและสื่อทางเลือก ที่สวนสันติชัยปราการเมื่อวันที่ 25 เมษายน ที่ผ่านมา
เพลงทั้ง35 เพลง ในซีดี 3 ชุด มีเพลงเด่นๆ ที่เป็นที่รู้จักกัน เช่น เจ้าผีเสื้อเอย ลูกหมูใส่รองเท้า แมงมุม
แม้น้าต้อม กิตติพงศ์ ขันธกาญจน์ ได้อำลาจากไปชั่วนิรันดร์ แต่เพลง สองวัย ยังคงมีชีวิตอยู่ต่อไป อย่างน้อยก็อยู่ในหัวใจเด็กๆที่มีพ่อแม่รู้เลือกให้ลูกได้ฟังเพลงดีๆ ที่เหมาะสมกับวัยของลูกหลาน ไม่ใช่สักแต่เอาเพลงกรอกหูเด็กๆ โดยไม่นำพาว่าเพลงจะประเคนอะไรใส่ลงไปในใจพวกเขา น้าวี วีระศักดิ์ ขุขันธิน น้าซู ระพินทร์ พุฒิชาติ กับเด็กๆ อ้อย โอ๋ น้อย มุก นุช ได้เคยมีวันเวลาอันงดงามร่วมกัน แม้ว่าไม่มีวันหวนกลับคืนได้อีก แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว คู่ควรแล้วแก่ความภาคภูมิใจ ด้วยรูปแบบดนตรีง่ายๆ ไม่ซับซ้อน จุดเด่นอยู่ที่ภาษาที่สวยงามแบบไม่ปรุงแต่งจนเกินไป มีทั้งเพลงสนุกๆ แบบนิทาน เช่น ลูกหมูหลงทาง ลูกแกะกับหมาป่า กระแตตื่นเช้า เพลงเกี่ยวกับธรรมชาติสิ่งแวดล้อม แต่ให้ความรู้สึกซึ้ง ดีงาม อย่างเพลง ใบไม้ร่วง คิดถึงบึงหญ้าป่าใหญ่ เป็นเพลงเด็กๆฟังได้ เพลงผู้ใหญ่ก็ฟังดี ถ้าถามว่าเด็กๆชอบเพลงไหน เด็กข้างๆ ตัวผม สี่ห้าคนตอบว่า ชอบเพลงลูกหมูใส่รองเท้า เพลงแมงมุม เพลงมดแดง เพลงระบำไม้กวาด ถ้าถามผู้ใหญ่ใกล้ๆตัว เธอตอบว่าชอบเพลง เจ้าผีเสื้อเอย ยิ้มกับตะวัน เพลงแดนไกล ประเทศเราช่างอาภัพไม่ค่อยมีผู้ใหญ่ผลิตเพลงดีๆ สำหรับเด็ก เห็นมีแต่ร้องเล่นกันในโรงเรียนอนุบาล ที่มีครูดีๆ ที่สร้างสรรค์เพลงกันในวงแคบๆ อยากให้งานอินดี้บุ๊ก เปิดเวทีแสดงออกให้เพลงเด็กอย่างเป็นเรื่องเป็นราว นอกเหนือจาก หนังสือเด็ก คำว่าสองวัย เสมือนมีช่องว่างอยู่ตรงกลาง คำถามก็คือ วัยที่อยู่ระหว่างสองวัยนั้นหายหัวไปไหน คงเป็นเพราะวัยหนุ่มสาวเป็นวัยที่สนใจแต่ความฝันของตนเองกระมัง และเมื่อเขาและเธอผ่านวัยไปเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวก็จะยิ่งห่างไกลกันออกไปทุกที ช่องว่างระหว่าง สองวัย จึงมิใช่แค่ บทเพลง โอ้ใครใจร้ายบึ้งตึงเด็ดดึงฉีกทิ้งปีกงาม ข้าอยากจะถามใครนะทำเจ้าเอย (เพลงโอ้เจ้าผีเสื้อเอย)ปีกความฝันของเด็กๆถูกทำร้าย ถูกทำลาย... มีผู้ใหญ่กี่คนรู้ตระหนัก
ศักดิ์สิริ มีสมสืบ